هوشیار عبدالله : تمام احزاب کردی با بارزانی قطع تعامل کردند

288 روستای متعلق به مسلمانان روهینگیا در آتش سوخته است

رژیم صهیونیستی پیوستن حماس به دولت فلسطین را «تروریسم ملی» قلمداد کرد

12 جوان فلسطینی امروز توسط نظامیان صهیونیستی دستگیر شدند

شکست رژیم صهیونیستی در دو جبهه ی فلسطین و سوریه

سرکرده ی داعش در آسیا به هلاکت رسید

بروز اختلافات شدید میان مسئولان منطقه ی کردستان عراق

جدیدترین جنایت رژیم صهیونیستی در قاب یک تصویر

عقب نشینی ارتش عربستان از مرزهای یمن

چندین منطقه از کرکوک در کنترل نیروها ی مسلح در آمدند

دیدار مجدد امیر کویت با پادشاه عربستان در ریاض

دهها تن دیگر از مسلمانان روهینگیا در حین فرار به بنگلادش غرق شدند

حمایت اسرائیل برای کُردها تنها ضرر و زیان بدنبال دارد/وعده های نتانیاهو توخالی است

خطر مرگ در کمین معارضان محبوس در زندان های آل خلیفه

دادن مهلت به نیروهای پیشمرگه شایعه است

حیدر العبادی : موضع ما بر لغو نتایج همه پرسی محکم است

مردم بحرین سیاست منامه در عادی سازی روابط با رژیم صهیونیستی را محکوم کردند

دمشق خواستار خروج فوری نظامیان ترکیه از خاک سوریه شد

قدردانی رئیس جمهوری مصر از ولیعهد عربستان

 
برای دریافت خبرنامه، ایمیل خود را وارد نمایید.
 
 
تاریخ انتشار : چهارشنبه ۲۲ دی ۱۳۹۵ ساعت ۱۱:۵۴
Share/Save/Bookmark
چرا غرب هیچ وقت به سوریه حمله نکرد؟
چرا غرب هیچ وقت به سوریه حمله نکرد؟
 
 
اسلام تایمز: لیبیزه کردن سوریه یا استفاده از راه حل لیبی تقریبا اصلی ترین راه حلی بود که از همان ابتدا توسط برخی از دول غربی و عربی برای حل بحران سوریه مطرح شد.
 
از همان آغاز بحران در سوریه، بسیاری از تحلیل گران و کارشناسان غربی به این نتیجه رسیدند که نا آرامی های داخلی در این کشور به تنهایی نمی تواند به سرنگونی نظام بشار اسد منجر شود. به همین سبب نیز خواهان دخالت های بین المللی به رهبری آمریکا برای پایان دادن به این بحران شدند. اما این دخالت ها به دلایل متفاوتی به آسانی به دست نمی آمدند. همچنانکه امروز و پس از گذشت شش سال از بحران سوریه و در حالی که در طی این سال ها سناریوهای مختلفی برای حمله به سوریه از جمله لیبیزه کردن این کشور مطرح شد، اما در عمل هیچ کدام از آنها به مرحله اجرا درنیامد. بنابراین سوال اصلی این است که چرا هیچ گاه غرب و متحدان منطقه ای شان نتوانستند سناریوهای حمله به سوریه را محقق نمایند؟ و یا به عبارت دیگر چه موانعی در مسیر دخالت نظامی خارجی بوده است ؟

لیبیزه کردن سوریه یا استفاده از راه حل لیبی تقریبا اصلی ترین راه حلی بود که از همان ابتدا توسط برخی از دول غربی و عربی برای حل بحران سوریه مطرح شد. این طرح در واقع متشکل از دو طرح مکمل هم بود که از سوی برخی کشورهای عربی و برخی سیاستمداران غربی مطرح شده است. طرح نخست را می توان سعی برای ایجاد یک منطقه پرواز ممنوع در بخش هایی از ترکیه توصیف نمود. این طرح از سوی کسانی همچون فرانسوا اولاند و نیز وزرای خارجه ایتالیا و بلژیک و برخی از مسئولان عرب مطرح شد و هدف از آن نیز ایجاد منطقه امن برای تربیت شبه نظامیان مخالف و نیز پناه گرفتن مخالفان اسد بود. اما این طرح بعدها متکامل تر شده و ما از زبان برخی از مسئولان غربی و عرب شنونده احتمال دخالت مستقیم نظامی در حالت سوریه بودیم. مسئله ای که بعدها از سوی هیلاری کلینتون به دلیل آن چه وی آن را نبود اجماع بین المللی از آن دست که در مورد لیبی اتفاق افتاد کنار گذاشته شد.

یکی از مهم ترین اشکالاتی که از نخستین روزهای مطرح شدن این طرح به آن وارد شد؛ آن بود که گستره مخالفان اسد آن قدر نبوده است که بتوان به راحتی از این صحبت کرد که اسد مشروعیت خود را از دست داده است. اما به جز موضوع مشروعیت اسد، دلایل کنار گذاشته شدن چنین طرحی (لیبیزه کردن سوریه) را میتوان اینگونه برشمرد:

1. ترس غربیان از تبعات دخالت نظامی در سوریه و تلفات ناشی از آن. بر خلاف لیبی (که در آن قذافی در سال 1995 ارتش را منحل کرد و دسته هایی از شبه نظامیان را جانشین شان نمود) این کشور دارای ارتش منسجم و بزرگی است که تاکنون علی رغم تمام فشارها شاهد گسست مهمی در آن نبوده ایم.

2. تفاوت های جغرافیایی و جمعیتی سوریه و لیبی. از یک سو سوریه بر خلاف لیبی دارای جمعیت فراوان تر و تراکم جمعیتی بسیار است و این نکته تلفات احتمالی هر گونه دخالتی را بیشتر خواهد نمود. از سوی دیگر برخلاف لیبی که کنترل آن به علت صحرا بودن و موقعیت جغرافیایی ساده بود جغرافیای سوریه کنترل آن را سخت تر می کند.

3. مشکلات مربوط به میزبانی هجوم؛ برخلاف لیبی که به واسطه در ساحل مدیترانه قرار گرفتن آن مشکلی برای غربیان برای یافتن موقعیتی برای میزبانی هجوم پیش نیامد (چرا که گستره کم جغرافیای مسکونی این کشور که بیشتر در شمال آن قرار دارد به غربیان این امکان را می داد که از سواحل شمالی مدیترانه حمله را رهبری و انجام دهند) در مورد سوریه مشکل میزبانی هر گونه حمله ای مشکل بزرگی است و کشورهایی که قصد حمله دارند باید از خاک همسایگان این کشور استفاده کنند که اگر هم ترکیه و اردن فرضا با این کار موافق باشند مخالفت عراق و لبنان کار را دشوارتر خواهد نمود.

4. دلیل دیگری که به شدت مانع از حمله غربیان به سوریه خواهد شد آن است که هر گونه آشوبی در سوریه ممکن است آتش جنگ فرقه ای را در خیلی از کشورهای منطقه و از جمله در لبنان(که غرب تلاش زیادی برای آرام نگاه داشتن آن دارد) شعله ور سازد. خاصه آن که شعله های اولیه جنگی از این دست را می توان هم اینک در شهرهایی از سوریه نیز دید.

5. اما مهم تر از این همه، تصمیم به دخالت نظامی در لیبی تصمیمی با اجماع بین المللی بود و به علت عدم وجود چنین اجماعی لیبیزه کردن سوریه ناممکن است. نه محور مقاومت و روسیه که دارای منافع راهبردی در سوریه هستند و نه چین که دارای منافع اقتصادی در این کشور است در برابر هرگونه حمله ای به سوریه تسلیم نخواهند شد.

6. و در نهایت مقاومت مردمی سوریه به موازات برخورداری از حمایت متحدان قدرتمند منطقه ای با محوریت ایران و همچنین پشتیبانی هوایی روسیه. براین اساس هرگونه دخالت خارجی می توانست سطح درگیری ها را از داخل سوریه به سطح منطقه ای و بین المللی گسترش دهد. همچنانکه برخی از تحلیلگران، دخالت خارجی در سوریه را جرقه ای برای آغاز جنگ جهانی سوم توصیف کرده اند.

شاید به همین دلایل و دلایلی شبیه به این باشد که صداهایی که دعوتگر به لیبیزه نمودن سوریه بودند به تدریج به حاشیه رفته و همزمان با توسعه پیروزی های گسترده ارتش سوریه و خروج تروریست ها از این کشور، جای خود را به آواهایی داده اند که خواهان حل سیاسی بحران هستند.
 
مرجع : الوقت
کد مطلب: 599097